یکی از رایج ترین و جدی ترین 
آسیب شناسی که در بین ساکنان مدرن یافت می شود پوکی استخوان کمر است. این بیماری در اثر افزایش فعالیت بدنی، بی تحرکی، رژیم غذایی نامتعادل، اختلال در خواب و بیداری، پوشیدن کفش های ناراحت کننده و سایر عوامل خطر ایجاد می شود. خطر اصلی این بیماری بروز درد شدید، احساس سفتی و کاهش تدریجی فعالیت حرکتی در ستون فقرات و اندام تحتانی است.
مرکز پزشکی تشخیص کامل وضعیت ستون فقرات را انجام می دهد و روش های درمانی موثری را برای مقابله با آسیب شناسی بدون عوارض بیشتر اجرا می کند. راه اصلی ما برای مبارزه با تغییرات دیستروفیک-دژنراتیو، قرار گرفتن در معرض امواج شوک است. در انواع پیشرفته بیماری، مداخله جراحی انجام می دهیم. کلیه اعمال تحت نظر متخصصین مغز و اعصاب و فیزیوتراپیست های بالاترین رده و با استفاده از تجهیزات مدرن انجام می شود.
پوکی استخوان کمر چیست؟
شایع ترین آسیب شناسی مرتبط با سیستم اسکلتی عضلانی شامل استئوکندروز ستون فقرات کمری است. این بیماری با ظهور تغییرات دژنراتیو-دیستروفیک در ناحیه استخوان ها و مفاصل مشخص می شود. علیرغم این واقعیت که درد ناشی از پوکی استخوان در ناحیه کمر در یک ناحیه کاملاً مشخص است، می تواند به سایر اندام ها سرایت کند و روش معمول زندگی فرد را مختل کند. همچنین تغییرات دژنراتیو می تواند عملکرد اندام تحتانی را محدود کند.
سعی نکنید پوکی استخوان کمر را به تنهایی درمان کنید. این می تواند عوارض جدی در بدن ایجاد کند و به طور قابل توجهی وضعیت ستون فقرات را بدتر کند. در این مقاله نحوه درمان استئوکندروز لومبوساکرال را با جزئیات به شما خواهیم گفت.
علل پوکی استخوان کمر
هنگامی که بار وارد شده بر روی سیستم اسکلتی عضلانی به اشتباه توزیع می شود، این یکی از عوامل کلیدی در بروز استئوکندروز می شود. به عنوان یک قاعده، چنین اختلالاتی به دلیل سبک زندگی "بی تحرک"، حمل منظم اجسام سنگین، و همچنین هنگام خوابیدن در موقعیت های ناراحت کننده یا استفاده از کفش های پاشنه بلند هر روز رخ می دهد.
دسته های خطر نیز شامل افراد مسن می شود. زنان در دوران بارداری؛ کارمندان اداری و افراد درگیر در فعالیت های ورزشی حرفه ای.
همچنین، پوکی استخوان ستون فقرات کمری می تواند توسط عوامل زیر تحریک شود:
- فرآیندهای التهابی در سیستم اسکلتی عضلانی؛
- ضربه و آسیب به اندام ها و ستون فقرات؛
- اختلالات دستگاه گوارش؛
- فعالیت بدنی طولانی مدت؛
- اضافه بار روانی عاطفی؛
- عفونت اندام های داخلی؛
- جابجایی دیسک های بین مهره ای؛
- اختلالات گردش خون در ستون فقرات؛
- محدودیت تحرک مفصل به دلیل آسیب بافت نرم؛
- وجود فتق دیسک بین مهره ای؛
- اختلالاتی که به دلیل ورود مواد سمی به بدن ایجاد می شود.
- اختلالات متابولیک؛
- عدم تحرک بدنی؛
- اسکولیوز؛
- تغذیه نامناسب؛
- اضافه وزن؛
- شرایط پاتولوژیک ناشی از کم آبی بدن؛
- تامین ناکافی اکسیژن و کلسیم؛
- بیماری های مفصلی؛
- سوء استفاده از مشروبات الکلی و محصولات تنباکو؛
- اختلالات مرتبط با پیری بدن.
علائم پوکی استخوان ستون فقرات کمری
از آنجایی که در مرحله اولیه استئوکندروز ستون فقرات کمری با علائم واضح همراه نیست، انتخاب یک درمان می تواند بسیار دشوار باشد. همه اینها به میزان آسیب به بافت های ستون فقرات بستگی دارد.
در مرحله اولیه، بیماران ناراحتی جزئی را مشاهده می کنند، که با پیشرفت بیماری، ممکن است با درد حاد همراه باشد. در مراحل پیشرفته، سندرم درد با شدت افزایش یافته مشاهده می شود که فعالیت حرکتی فرد را محدود می کند. بنابراین، هنگامی که بیماری پوکی استخوان کمری تشخیص داده می شود، درمان باید در اسرع وقت شروع شود. این از عواقب جدی در آینده جلوگیری می کند.
علائم زیر در پوکی استخوان کمر در مردان و زنان ذکر شده است:
- سندرم درد این بارزترین علامت این بیماری است. شدت درد ممکن است به تدریج در طول فعالیت بدنی یا افزایش استرس افزایش یابد. لازم به ذکر است که در اشکال پیشرفته این فرآیند پاتولوژیک ممکن است با درد غیر قابل تحمل همراه باشد.
- محدودیت تحرک فرآیندهای دژنراتیو در ستون فقرات می تواند باعث کاهش فعالیت حرکتی شود: فرد با تلاش زیاد خم می شود، چرخاندن بدن و نشستن با پشت صاف برای او دشوار می شود.
- بدتر شدن عملکرد اندام ها. اول از همه، فرد در عضلات پا احساس ضعف می کند و راه رفتن او تغییر می کند. احساس در اندام تحتانی نیز ممکن است ناپدید شود و احساس سوزن سوزن شدن ممکن است رخ دهد.
- تغییر در رنگ پوست. به دلیل گردش خون ضعیف در ناحیه آسیب دیده، پوست رنگ پریده می شود.
- اختلال عملکرد جنسی (در اشکال پیشرفته بیماری رخ می دهد).
انواع پوکی استخوان کمر
این بیماری بسته به شدت درد انواع مختلفی دارد:
- لومباگو همراه با سندرم درد حاد. با ناتوانی در حرکت و دردهای ناگهانی تیراندازی مشخص می شود. زمانی ظاهر می شود که انتهای عصب و دیسک های بین مهره ای فشرده می شوند، آسیب می بینند و انقباضات عضلانی (تشنج) وجود دارد.
- سیاتیک. این آسیب شناسی با درد شدیدی که در ناحیه کمر و ساکروم رخ می دهد و به لگن گسترش می یابد مشخص می شود. درد شدید به عصب سیاتیک تابش می کند، فرآیندهای گسترش و خم شدن بدن را محدود می کند، از اتخاذ موقعیت های "ایستاده" و "نشسته" بدون ناراحتی جلوگیری می کند.
- لومبدنیا با سندرم درد طولانی مدت مشخص می شود که در پس زمینه کشش تاندون، اکستروژن هسته دیسک بین مهره ای و سایر فرآیندهای دژنراتیو در سیستم اسکلتی عضلانی رخ می دهد.
- رادیکولوپاتی علائم مشخصه این بیماری عبارتند از: عدم امکان فعالیت حرکتی و از دست دادن حساسیت در انتهای عصبی. بیماران همچنین به درد در قسمت تحتانی شکم، فقدان تون عضلانی، از دست دادن رفلکس ها و سوزن سوزن شدن توجه می کنند.
- استئوکندروز دیسکوژنیک کمری. از دست دادن حس در اندام تحتانی و پشت و همچنین در ناحیه گلوتئال و پایین شکم وجود دارد. در برخی موارد ضعف عمومی، تکرر ادرار، کاهش وزن و تب رخ می دهد.
مراحل توسعه استئوکندروز کمری
فرآیند پاتولوژیک فوق با چهار مرحله توسعه مشخص می شود. علاوه بر این، اگر بیمار مبتلا به استئوکندروز ستون فقرات کمری تشخیص داده شود و علائم این بیماری مشاهده شود، درمان باید با در نظر گرفتن شدت تخریب بافت انتخاب شود.
در حال حاضر طبقه بندی بیماری زیر وجود دارد:
- استئوکندروز مرحله اول. با ظاهر ناراحتی جزئی در ناحیه کمر مشخص می شود. تظاهرات دردناک می تواند پس از کار فیزیکی سنگین یا تمرینات ورزشی طولانی مدت احساس شود. به عنوان یک قاعده، بیماران ناراحتی جزئی و درد خنجری را در ناحیه گلوتئال و کمر نشان می دهند.
- استئوکندروز مرحله دوم. احساسات ناخوشایند بارزتر می شوند. فرآیندهای مخرب خود را در ناحیه پوسته بیرونی دیسک بین مهره ای نشان می دهند. فضای بین مهره ها کشیده یا باریک می شود و خود دیسک شروع به بیرون زدن از مرزهای آنها می کند. همچنین در این مرحله فشرده سازی انتهای عصبی وجود دارد که با درد شدید در ناحیه کمر همراه است. علاوه بر این، درد ممکن است به ناحیه گلوتئال و ناحیه مچ پا گسترش یابد. یکی دیگر از نشانه های بیماری در درجه دوم بی حسی یا ظاهر شدن احساس سوزش است.
- استئوکندروز مرحله سوم. همراه با تخریب کامل حلقه فیبری و تشکیل فتق بین مهره ای. در این حالت ، روند فشرده سازی انتهای عصبی برجسته تر می شود ، سندرم درد با شدت افزایش یافته و التهاب ظاهر می شود.
- استئوکندروز مرحله چهارم. با وقوع فرآیندهای آتروفیک در ناحیه ساختارهای غضروفی و تشکیل پاتولوژیک بافت استخوان مشخص می شود. با وجود کاهش درد، این نشان دهنده بهبودی بیمار نیست. برعکس، تحرک مهره ها به طور قابل توجهی محدود است، که متعاقباً می تواند منجر به از دست دادن کامل توانایی کار شود.
تشدید درد ناشی از پوکی استخوان کمر را چگونه درمان کنیم؟
وضعیت بیمار ممکن است به دلیل قرار گرفتن در معرض حرارت، بلند کردن اجسام سنگین یا حرکات ناگهانی بدتر شود. لازم به ذکر است که این بیماری دارای ماهیت دوگانه است: سندرم درد حاد می تواند به طور غیر منتظره رخ دهد یا با توسعه روند مخرب افزایش یابد. به عنوان یک قاعده، درد حاد با شدت افزایش یافته مشخصه مرحله تشدید است. در این حالت اسپاسم عضلانی در قفسه سینه و کمر رخ می دهد که تحرک کمر را محدود می کند.
همچنین، تظاهرات درد می‌تواند به ناحیه گلوتئال و اندام‌های تحتانی که توسط فرآیندهای طولانی نورون‌ها به ناحیه آسیب‌دیده ستون فقرات متصل می‌شوند، منتشر شود. در نتیجه، فرد سعی می کند موضعی ملایم بگیرد که ناراحتی را به حداقل برساند. در چنین شرایطی، حتی کوچکترین حرکات می تواند یک حمله درد جدید را تحریک کند.
استئوکندروز کمری ستون فقرات، که درمان آن به موقع شروع شده است، می تواند در عرض 1-2 هفته متوقف شود.
مرکز پزشکی در هر زمانی از روز به تسکین سندرم درد حاد کمک خواهد کرد. برای تشخیص دقیق، رادیوگرافی و تشخیص اولتراسوند را انجام می دهیم. پس از رفع ناراحتی، متخصصان مجرب ما به شما در انتخاب موثرترین اقدامات درمانی کمک خواهند کرد.
عوارض استئوکندروز ستون فقرات کمری
هر گونه عواقب منفی پس از یک بیماری ناشی از وجود فتق دیسک بین مهره ای است. میلوپاتی نخاع خطر خاصی را ایجاد می کند. حتی مداخله جراحی همیشه نمی تواند با آن کنار بیاید. ویژگی های مشخصه آن عبارتند از: اختلال در فرآیندهای تخلیه مثانه و رکتوم. همچنین، تظاهرات نامطلوب آسیب شناسی شامل فشرده سازی ریشه های ستون فقرات، همراه با درد حاد در ناحیه کمر است. علاوه بر این، عوارض زیر ممکن است رخ دهد:
- ظاهر فتق دیسک، بیرون زدگی؛
- نمک اضافی در بدن؛
- از دست دادن کامل فعالیت حرکتی در اندام تحتانی؛
- التهاب ریشه های نخاعی (رادیکولیت) با طبیعت مزمن.
اقدامات تشخیصی
روند تشخیصی مشکوک به پوکی استخوان شامل چندین مرحله است و با مشاوره اولیه با متخصص شروع می شود که طی آن اطلاعات زیر روشن می شود:
- شکایات بیمار تجزیه و تحلیل می شود. مشخص می شود که درد و سایر علائم بیماری در کدام ناحیه متمرکز است.
- مدت، دفعات و ماهیت ناراحتی مشخص شده است.
- دوره ظهور علائم اولیه آسیب شناسی، منظم بودن حملات درد و عوامل خطر ایجاد می شود.
- سبک زندگی انسان. پزشک متوجه می شود که بیمار در چه زمینه ای فعالیت می کند، روزانه در معرض چه نوع استرسی قرار می گیرد، آیا در فعالیت های ورزشی شرکت می کند، اجسام سنگین را بلند می کند و برای مدت طولانی کار بدنی انجام می دهد.
- تجزیه و تحلیل تاریخچه پزشکی. روماتولوژیست مشخص می کند که بیمار قبلاً از چه فرآیندهای پاتولوژیکی رنج می برد.
در مرحله بعد، پزشک معاینه خارجی بیمار را آغاز می کند. در این مورد توجه ویژه ای به ویژگی های آناتومیکی اندام ها و تنه در رابطه با ستون فقرات می شود. او همچنین متوجه می شود که آیا تغییراتی در وضعیت بدن و وضعیت پوست بیمار وجود دارد یا خیر.
در مرحله نهایی معاینه خارجی، روماتولوژیست میزان آسیب به ریشه ها را تعیین می کند. برای انجام این کار، اقدامات زیر اجرا می شود:
- علامت Lasègue. به بیمار توصیه می شود در حالت دراز کشیدن قرار گیرد. سپس باید پاهای خود را یکی یکی بالا بیاورد و آنها را در مفصل زانو خم کند. اگر در حین انجام این تمرینات درد در ناحیه کمر رخ دهد، این نشان دهنده یک نتیجه مثبت است.
- علامت واسرمن بیمار بر روی شکم خود قرار می گیرد و اندام تحتانی را به سمت پهلو تا حداکثر زاویه حرکت می دهد. اگر یک روند پاتولوژیک رخ دهد، ناراحتی بلافاصله در ناحیه جلویی ران و در کشاله ران ظاهر می شود.
- علامت نری از بیمار خواسته می شود که سر خود را به شدت به عقب حرکت دهد یا آن را به جلو متمایل کند. اگر بعد از این دستکاری ها درد در ناحیه کمر ظاهر شود، می توانیم وجود این علامت را قضاوت کنیم.
- علامت دژرین به بیمار توصیه می شود که ناحیه شکم را منقبض کند. درد در ستون فقرات نشان دهنده وجود استئوکندروز کمری است.
برای روشن شدن تشخیص، به بیمار توصیه می شود که تحت یک روش MRI قرار گیرد. در طول این فرآیند تشخیصی، متخصص قادر است وجود یا عدم وجود نئوپلاسم های بدخیم و آسیب شناسی استخوان را تعیین کند. یک محدودیت برای مطالعه وجود اختلالات روانی در بیمار است. سی تی به فرد اجازه می دهد تا اطلاعات نسبتاً دقیق و قابل اعتمادی در مورد بیماری به دست آورد. اشعه ایکس به طور انحصاری در اشکال پیشرفته این بیماری انجام می شود، زمانی که بافت استخوانی ستون فقرات دچار تخریب قابل توجهی شده است.
درمان پوکی استخوان کمر
متخصص مغز و اعصاب مسئول تشخیص بیمار و تجویز اقدامات درمانی لازم است. اگر این فرآیند مخرب-دژنراتیو با درد شدید یا اختلال در عملکرد هر یک از سیستم های داخلی همراه باشد، ممکن است نظر پزشکان سایر تخصص ها مورد نیاز باشد.
برای درک واضح نحوه درمان استئوکندروز کمری، کافی است طرح زیر را تصور کنید: انجام اقدامات تشخیصی، روشن کردن میزان پیشرفت آسیب شناسی، شناسایی عواقب آن برای بدن. با در نظر گرفتن اطلاعات به دست آمده، نیاز به روش های جراحی یا محافظه کارانه مشخص می شود.
مرکز پزشکی ما از متخصصان مغز و اعصاب و فیزیوتراپیست های مجرب استفاده می کند که می توانند نتیجه گیری دقیقی در مورد وجود پوکی استخوان داشته باشند و همچنین روش های درمانی را انجام دهند که به شما امکان می دهد نتایج قابل اعتماد و طولانی مدتی را به دست آورید.
ورزش درمانی برای پوکی استخوان کمر
اثربخشی فیزیوتراپی برای این بیماری آشکار است. با این حال، مجموعه ای از تمرینات باید توسط یک پزشک مجرب توانبخشی در اتاقی با تجهیزات ویژه انجام شود. پیش نیاز انجام ورزش درمانی عدم وجود یا ضعیف شدن درد در بیمار پس از بیماری است. علاوه بر این، متخصص باید وضعیت بیمار را در حین ورزش کنترل کند. در صورت بروز هر گونه ناراحتی، کلاس ها متوقف یا تنظیم می شوند.
ژیمناستیک برای استئوکندروز ستون فقرات لومبوساکرال در چندین مرحله متوالی انجام می شود. در طول دوره گرم کردن، تمریناتی برای بهبود گردش خون و گرم کردن بافت عضلانی انجام می شود. قسمت اصلی شامل یک مجموعه برای ناحیه ستون فقرات است که دستخوش تغییرات مخرب و دژنراتیو شده است. در مرحله نهایی، تمرینات آرامش بخشی انجام می شود.
به عنوان بخشی از تمرینات درمانی برای استئوکندروز ستون فقرات کمری، انجام مجموعه تمرینات زیر توصیه می شود:
- در حالت عمودی، لازم است کل بدن را در همه جهات خم کنید.
- حالت "دراز کشیده" بگیرید و عضلات شکم خود را فشار دهید و ستون فقرات خود را به سطح زمین فشار دهید.
- دستان خود را پشت سر خود قرار دهید و دراز کنید.
- روی هر دو دست و هر دو پا بایستید و کمی به جلو حرکت کنید، سپس به حالت اولیه برگردید. چندین تکرار انجام دهید.
ماساژ برای پوکی استخوان ستون فقرات کمری
برای چنین مشکلاتی در ستون فقرات می توان تکنیک های ماساژ سگمنتال، خلاء، بافت همبند و طب سوزنی را انجام داد. با این حال، بهترین نتایج را می توان با یک ماساژ کلاسیک به دست آورد.
در طول عمل، متخصص حرکات استاندارد را انجام می دهد: ورز دادن، مالش، نوازش، لرزش. هدف اصلی این روش تسکین اسپاسم عضلانی، عادی سازی گردش خون در ناحیه آسیب دیده و تقویت سیستم اسکلتی عضلانی است.
روش های فیزیوتراپی
هدف اصلی فیزیوتراپی تسکین درد، عادی سازی جریان خون، اشباع سلول ها با اکسیژن و کاهش التهاب است. در این مورد موارد زیر انجام می شود:
- الکتروفورز به شما امکان می دهد علائم عصبی بیماری را از بین ببرید.
- قرار گرفتن در معرض اولتراسوند در امتداد ناحیه آسیب دیده ستون فقرات؛
- قرار گرفتن در معرض میدان مغناطیسی؛
- دیادینامیک تراپی برای تسکین ناراحتی از جریان های فرکانس های مختلف استفاده می شود.
برای دستیابی به حداکثر نتایج، چندین روش فیزیوتراپی به طور همزمان استفاده می شود.
درمان با امواج شوک برای استئوکندروز کمری
تکنیک UVT بر اساس عملکرد پالس های صوتی با فرکانس های مختلف است. به لطف این روش، می توان فرآیندهای متابولیک در بدن را عادی کرد، ترمیم سلولی طبیعی را آغاز کرد و متابولیسم را تسریع کرد. برای تسکین درد، 1-2 روش کافی است.
پس از اتمام دوره کامل، امکان بازیابی عملکرد دیسک های بین مهره ای و بازسازی بافت های آنها وجود دارد.
اگر این روش به درستی انجام شود، بیمار می تواند از مصرف دارو و جراحی خودداری کند.
ما تحت هدایت فیزیوتراپیست های مجرب، با استفاده از فناوری نوآورانه سوئیسی و در محیطی راحت، درمان با امواج شوک را ارائه می دهیم. علاوه بر این، هنگام مراجعه برای اولین بار به مرکز پزشکی، می توانید روی 20٪ تخفیف حساب کنید.
درمان دارویی پوکی استخوان ستون فقرات کمری
می توان با یک رویکرد یکپارچه، یعنی با استفاده همزمان از داروها و روش های فیزیوتراپی، روی نتایج درمان موثر و طولانی مدت حساب کرد.
به عنوان بخشی از درمان دارویی، داروهای زیر توصیه می شود:
- داروهای غیر استروئیدی (ایبوپروفن، دیکلوفناک، نیمسولید). به شما امکان می دهد التهاب و درد را کاهش دهید.
- داروهای مسکن. آنها به از بین بردن تظاهرات دردناکی کمک می کنند که با استفاده از وسایل گروه قبلی قابل تسکین نیستند.
- داروهایی که تون عضلات اسکلتی را کاهش می دهند (تیزانیدین، تولپریسون هیدروکلراید،). کمک به از بین بردن اسپاسم عضلانی؛
- عواملی که بازسازی بافت غضروف را تضمین می کنند (گلوکوزامین). بازیابی بافت ستون فقرات؛
- ویتامین ها (پیریدوکسین، تیامین هیدروکلراید). بازیابی ایمنی، بهبود هدایت سلول های عصبی؛
- عواملی که به عادی سازی جریان خون کمک می کنند (نیکوتینیک اسید، پنتوکسی فیلین).
جراحی
جراحی یک درمان اضطراری برای فشرده سازی ریشه های ستون فقرات توسط فتق در نظر گرفته می شود. در طی مداخله، فتق دیسک برداشته می‌شود و روشی برای افزایش لومن کانال نخاعی و به حداقل رساندن فشار بر روی ساختارهای عصبی انجام می‌شود.
روش‌های متداول مداخله جراحی عبارتند از: کاشت، روش برداشتن دیسک بین مهره‌ای، نوکلئوپلاستی، تثبیت بخش حرکتی ستون فقرات.
روش های سنتی درمان
در کنار روش های سنتی درمان، می توانید از دستور العمل های طب سنتی استفاده کنید. این موارد عبارتند از:
- کمپرس با مومیو. امکان بازسازی بافت را فراهم می کند، التهاب را از بین می برد. قبل از استفاده، توصیه می شود مومیو را در آب حل کنید.
- بره موم. برای به دست آوردن اثر مورد نظر، لازم است یک کیک از مواد گیاهی درست کنید. سپس روی ناحیه آسیب دیده ستون فقرات بمالید و بگذارید 24 تا 48 ساعت بماند تا درد کاملاً تسکین یابد.
- استفاده از گچ خردل. ارائه یک اثر گرم کننده، بهبود گردش خون، تسریع جریان مواد مغذی به بافت ها، از بین بردن ناراحتی و فرآیندهای التهابی.
اقدامات پیشگیرانه و پیش آگهی
اگر یک فرآیند پاتولوژیک در مراحل 1-2 توسعه تشخیص داده شود، می توانید روی پیش آگهی مثبت حساب کنید. علائم بیماری با روش های محافظه کارانه به راحتی از بین می رود و در جوانان امکان بازسازی بافت دیسک های بین مهره ای وجود دارد. اگر عواقبی وجود داشته باشد، پیش آگهی بهبود بدتر می شود. اقدامات پیشگیرانه عبارتند از: کاهش وزن بدن، اجتناب از فعالیت بدنی بیش از حد، و بهبود عملکرد سیستم غدد درون ریز. متخصصان مغز و اعصاب همچنین شنا، پیلاتس، ایروبیک در آب و پیاده روی نوردیک را توصیه می کنند. هنگام کار غیرحرکتی توصیه می شود 10 دقیقه استراحت کنید. یکی دیگر از شرایط مهم برای پیشگیری از پوکی استخوان ناحیه کمری خاجی خوابیدن روی تخت همراه با تشک ارتوپدی است.